Blog Poverty History




De bijdrage van Piet uit Leeuwarden:

Armoede in de wereld? Armoede, het is een subjectief begrip. Zou armoede hebben bestaan als de westerse wereld zich niet had bemoeid met de zogenaamde arme landen? Ik denk het niet. ‘The global village’, het hoge doel van de westerse zelfverrijkers heeft door de jaren heen geleid tot het ontwrichten van volkeren, culturen en het gezonde evenwicht daarbinnen. Ontwikkelingshulp, voor sommigen een humaan doel, voor anderen een middel om op termijn haar markt te vergroten. Zelfverrijking dus. De balans is zoek. Het natuurlijk evenwicht is zoek. Al sinds het bestaan van de mens, flora en fauna hebben natuurlijke processen gezorgd voor een goede balans. Daar waar een plant niet meer kan groeien sterft deze uit. Dieren zoeken een gebied waar ze wél voedsel kunnen vinden en de mens is creatief en inventief. Ook deze gaat op zoek naar voedsel, gaat jagen of gaat voedsel verbouwen. Als dan blijkt dat het gebied waar de mens leeft over onvoldoende voedselbronnen of over onvoldoende ruimte beschikt dan is er sprake van overbevolking. Ook de westerse wereld heeft zich ooit op soortgelijke wijze ontwikkeld, geheel autonoom. En gelukkig maar.Ook hier heersten ooit honger, armoede, ziekte, slavernij en werden we geconfronteerd met rampen. Tot ruim honderd jaar geleden was dit ongeveer de situatie. Mede hierdoor werden wij sterk. Gestaag ontwikkelde de westerse samenleving zich tot het huidig niveau. Een proces van duizenden jaren. Wat is nu de moraal van dit verhaal? De westerse samenleving stelt zichzelf nu als norm voor welvaart en gezondheid in de hele wereld. Zij meet bijvoorbeeld armoede in de wereld af aan haar eigen levensstandaard. Fout, heel erg fout: wij zijn niet de norm! Armoede kun je alleen bestrijden door ook de arme landen de tijd te gunnen zichzelf, autonoom te ontwikkelen. Minder subjectief is de armoede bij onze buren. Zo werd vanochtend, 3 augustus 2005 om 9:00 uur een huis ontruimd omdat de bewoners de huur niet meer konden betalen. Ze zijn alles kwijt! Zelfs het dak boven hun hoofd. De armoede om ons heen, daklozen, thuislozen, zwervers, ouderen en ga zo maar door. Daarvoor moeten wij zorgen. Die armoede is niet relatief. Dit zijn vaak de slachtoffers van hun eigen systeem. Het systeem waaraan ze zelf hebben betaald. Een samenleving van zelfverrijking, met steeds meer miljonairs ten koste van een steeds groter wordende groep.

Geplaatst op: 3 August, 2005, 1:22
In categorie: Live8

Reacties:

zagadka :
verhipt iemand die eens een keer opjectief kan zijn. maar ik blijf er bij die milionair die heeft waarschijnlijk wel dag en nacht gewerkt om zijn doel te bereiken. dus............ik gun het hem.

Geplaatst op 03-08 om 22:41u.    

frits :
het 1 staat niet los van het ander. de norm voor armoede is niet rijkdom, maar een bestaansminimum; eten, drinken, slapen, veiligheid. en dat speelt over de hele wereld. de bijwerkingen kennen we ook al lang, dus is het niet intelligent als we daar niets mee doen. uiteraard heeft iedereen daarin ook een eigen verantwoordelijkheid. wij kunnen met onze mogelijkheden echter makkelijk op allerlei manieren ondersteunen (dat is wat anders dan verantwoordelijkheid overnemen).

Geplaatst op 04-08 om 1:15u.    

Huub :
Sorry dat ik het zeg, maar dit verhaaltje komt een beetje naïef op me over en daarom zou ik een kleine nuance aanbregen. Je schrijft o.a.: "Armoede kun je alleen bestrijden door ook de arme landen de tijd te gunnen zichzelf, autonoom te ontwikkelen." Sinds wanneer kan een land zich los van de rest van de wereld ontwikkelen? Dit in een tijd waarin mondialisering aan de orde van de dag is? Tuurlijk, deels is armoede relatief en heeft die armoede wellicht meer te maken met een gevoel van eigen waarde (of het ontbreken daarvan). Dat is op zich ook een naar probleem, maar is van een andere orde dan het begrip "armoede" wat de meeste mensen in hun hoofd hebben denk ik. Maar er bestaan ook fenomenen als "absolute armoede", "gebrek aan kansen", "gebrek aan menselijke waardigheid". Dát zijn dingen waar wij toch echt wel een bijdrage aan kunnen en móeten leveren als je het mij vraagt. Dit is een ongelofelijk ingewikkeld probleem omdat er zo veel belangen van (groepen) mensen, bedrijven en landen mee gemoeid zijn. Bijna altijd gaat een keuze voor het één gepaard met een invloed op iets anders. En daarom denk ik dat het goed is dat Live8 hier aandacht voor vraagt zodat het onderwerp gaat leven op alle niveaus in de samenleving. Ik denk dat het een grote uitdaging is om de discussie enigszins genuanceerd te houden en niet in te zoomen op maar één onderdeeltje en daarbij de rest te vergeten. Wens je buren sterkte en wellicht tot later! Groet, Huub.

Geplaatst op 04-08 om 2:28u.    

Piet :
Beste allemaal, bedankt voor jullie reacties. Mijn insteek is dat je moet doordringen tot de kern om het probleem te begrijpen, om vervolgens hulp te kunnen bieden. De kern van het probleem is dat we in sommige werelddelen met een structureel probleem zitten. Hoe denken wij dat in godsnaam op te lossen? Met geld? Nee, dat is niet het antwoord. Al sinds begin 1970 heb ik actief deelgenomen aan verschillende initiatieven om armoede en honger in deze wereld te bestrijden. Het resultaat tot op heden: nul komma nul. Wel heeft dit bijvoorbeeld geleid tot iets gezondere leefomstandigheden en daardoor tot aanwas van de bevolking en zelfs overbevolking. Door de bevolkingsaanwas is er immers nog minder voedsel beschikbaar dan daarvoor. Remedie: voedsel aanvoeren en actief hulp bieden. Je zit dus in de bekende cirkel. Wat denk je eigenlijk te gaan oplossen of maak je het probleem op termijn alleen maar groter? Volgens mij kun je de armoede alleen daadwerkelijk bestrijden als je een land zelf de kans geeft om weer in balans te komen en daarbij uitsluitend kennis en (beperkte) middelen aanreikt zodat het land (werelddeel) zichzelf, in gepast tempo kan ontwikkelen. Deze situatie is vergelijkbaar met de ontwikkeling van de westerse samenleving en enigszins met die van landen als Japan en China. Het ‘probleem’ is dat veel landen in de ontwikkeling nog heel ver achter lopen bij het westen. En wie zegt dat de mondialisering een belangrijke rol speelt, geef ik het volgende mee: vragen de arme landen hierom, of wordt het hen opgedrongen? Ik denk het laatste. Mijn mening is dan ook dat het westen zich niet overal mee moet bemoeien, want het motief is meestal verre van ideëel en humaan. Ook zou het misschien erg interessant zijn om eens een goede documentaire te maken over het leven in de westerse samenleving: met alle sores, stress, misdaad, zorgen, daklozen etc. Een echt document dat je vertoont aan de arme mensen in andere, arme werelddelen. Zouden zij zo’n leven willen? Zo lang zij niet openlijk en eerlijk worden voorgelicht, worden zij voortdurend gevoed met een verkeerd beeld. Ze worden geïnjecteerd met het gif van de westerse samenleving: materialisme en commercie. Het gif dat hen in de toekomst zal verdelen, culturen zal vernietigen en zal de ondergang van hun eigen identiteit tot gevolg hebben. Ik denk dat mijn visie niet inzoomt op details, maar juist op het grote probleem. De westerse samenleving moet de geschiedenisboeken eens open slaan, andere volkeren en culturen in hun waarde laten en zichzelf niet alsmaar als ‘de norm’ stellen. Want zelfs met al die miljarden die er de afgelopen decennia al aan hulp is geboden, zijn we dus geen steek opgeschoten, in tegendeel!

Geplaatst op 04-08 om 4:00u.    

Reageer ook!

Helaas... reageren is na 10 september 2005 niet meer mogelijk.